Անցնիլ բովանդակութեան
Հայկական խոհանոցՀիմնական կերակուրներ

Սպաս

Սպասը հայկական խոհանոցին ամէնօրեայ կողմն է։ Ապուր մըն է՝ պատրաստուած մածունէ՝ ջուրով նօսրացուած եւ ձաւարով եփած մինչեւ որ թանձրանայ, վերջը՝ կանաչեղէնով. կը մատուցուի տաք կամ պաղ, եւ ան այն է՝ որ տունը կ՚ուտէ սովորական իրիկուն մը, ոչ թէ այն՝ որ կը պատրաստուի տօնի համար։ Ան նաեւ իսկական արուեստագիտական խնդիր մը կը դնէ, որովհետեւ թթուած կաթը տաքցնելը ուղիղ այն է՝ որմէ կը կտրի, եւ սպաս պատրաստելու առանձնայատուկը ամէնէն շատ հէնց այդ խնդիրին պատասխանն է։

Հեղինակ
Armat Editorial Team
Թարմացուած է
Ընթերցումի տեւողութիւն
8 վայրկեան ընթերցում

Վերադարձ՝ Հայկական խոհանոց

Պատկերազարդում՝ Սպաս
Արհեստական բանականութեամբ ստեղծուած պատկերազարդում՝ Սպաս — երեւակայուած պատկեր է։

Համառօտ

Սպասը ապուր մըն է, որուն հեղուկ մարմինը մածունն է՝ ջուրով նօսրացուած, որուն մէջ կ՚եփի ձաւար, իսկ վերջը կ՚աւելցուի կանաչեղէն։ Անոր գլխաւոր յատկանիշը արուեստագիտական խնդիր մըն է. մածունը թթու է, իսկ թթուած կաթը տաքցնելու ատեն կը մակարդի, ուստի ձու կամ ալիւր կը խառնուի իբրեւ կապող նիւթ, կաթսան դանդաղ կը տաքնայ եւ անդադար կը խառնուի։ Կ՚ուտուի տաք՝ պաղ եղանակին, եւ պաղ՝ տաքին, հացի հետ, եւ կը պատկանի ամէնօրեայ տնային խոհանոցին, ոչ թէ որեւէ տօնի։ Անոր երկու անունները կու գան հակառակ կողմերէն, եւ ոչ մէկուն հնութիւնը կը հաստատէ կերակուրին հնութիւնը։

Հիմնական իրողութիւններ

Կերակուրի տեսակ
Ապուր՝ թթուած կաթի հիմքով
Հիմքը
Մածուն՝ ջուրով նօսրացուած, կամ թան, որ արդէն նօսրացուած մածուն է
Ձաւարը
Ամէնէն բնորոշը ձաւարն է, կը հանդիպին նաեւ բրինձ, ամբողջ ցորեն կամ գարի
Կանաչեղէնը
Համեմ, անանուխ, մաղտանոս կամ սամիթ՝ ըստ տան եւ եղանակին
Արուեստագիտական խնդիրը
Թթու կաթնեղէնը տաքցնելու ատեն կը մակարդի. կապող նիւթը եւ դանդաղ տաքցումը կ՚արգիլեն ատիկա
Մատուցումը
Տաք՝ պաղ եղանակին, պաղ՝ տաքին, հացի հետ

Կերակուրը մէկ հայեացքով

Տարածուած բաղադրիչներ
Մածուն՝ ջուրով նօսրացուած, Ձաւար՝ մաքրուած, կոտրտուած ցորեն, Ձու կամ ալիւր՝ իբրեւ կապող նիւթ, Սոխ, Համեմ, անանուխ, մաղտանոս կամ սամիթ, Աղ
Աւանդական պատրաստումը
Մածունը կը նօսրացուի եւ հարթ կը հարուի կապող ձուին կամ ալիւրին հետ, ապա դանդաղ կը տաքնայ՝ ամբողջ ընթացքին խառնուելով, որպէսզի թթու կաթնեղէնը չմակարդի. ձաւարը կ՚եփի մէջը մինչեւ որ կակուղնայ եւ ապուրը թանձրանայ, իսկ կանաչեղէնը կ՚աւելցուի վերջը։ Կը մատուցուի տաք, կամ կը պաղեցուի եւ կը մատուցուի պաղ։
Առիթներ
Ամէնօրեայ տնային ճաշ, Ձմեռ՝ տաք մատուցուող, Ամառ՝ պաղ մատուցուող
Ծանօթ տարածքներ
Կը պատրաստուի ամբողջ Հայաստանի մէջ եւ սփիւռքին մէջ, Ձաւարը կը հետեւի տեղւոյն աճեցուածին՝ ցորեն, իսկ գարի հոն՝ ուր գարին դաշտի բերք էր
Մատուցումի աւանդութիւն
Ամանով, հացի հետ. տաք՝ պաղ եղանակին, պաղ՝ տաքին, իբրեւ ինքնուրոյն կերակուր, ոչ թէ ուրիշէ մը առաջ եկող ուտեստ։

Ի՞նչ է սպասը

Սպասը կառուցուած է ապուրներու մեծ մասին հակառակ կարգով։ Անոր մէջ արգանակ չկայ։ Կերակուրին հեղուկ մարմինը մածունն է՝ հայկական թթուած կաթը, ջուրով նօսրացուած այնքան՝ որ հոսի, եւ մնացած ամէն ինչ՝ ձաւարը, կանաչեղէնը, աղը, կը դրուի անոր մէջ։

Ձաւարը կ՚եփի մածունին մէջ մինչեւ որ կակուղնայ, եւ ապուրը քիչ մը թանձրանայ։ Ամէնէն բնորոշը ձաւարն է՝ մաքրուած եւ կոտրտուած ցորենը. ժամանակակից խոհանոցին մէջ յաճախ բրինձ կը դրուի, կը հանդիպին նաեւ ամբողջ ցորենն ու գարին։ Կանաչեղէնը կ՚աւելցուի վերջը կամ վերջին պահուն։

Ստացուածը ճերմակ է, թեթեւ թթու եւ ջուրէն թանձր, բայց բնաւ խիւս չէ։ Կարելի է ուտել կաթսայէն՝ տաք, կամ պաղեցնել ու ուտել պաղ, եւ հացի հետ ան ամբողջական կերակուր է, ոչ թէ առաջին ուտեստ մը՝ ուրիշէ մը առաջ։

Մածունը՝ իբրեւ հիմք

Մածունը կաթ է՝ որ խմորուած է մանրէներով, շաքարը կաթնաթթուի վերածելով։ Հէնց այդ թթուութիւնն է որ կը պահէ զայն, կու տայ իր համը եւ, ինչպէս կը նկարագրեն յաջորդ բաժինները, դժուար կը դարձնէ կրակին վրայ։

Սպասին մէջ մածունը սեղանին խառնուող դգալ մը չէ, այլ կերակուրին մարմինը, եւ գրեթէ միշտ կը նօսրացուի։ Ոմանք ջուրով կը նօսրացնեն, ուրիշներ թան կը գործածեն, որ արդէն նօսրացուած եւ աղ դրուած մածուն է եւ սովորաբար կը խմուի այնպէս՝ ինչպէս որ է։

Մածունը շատ աւելի լայն կեանք ունի քան այս մէկ ապուրը։ Կ՚ուտուի պարզ եւ քամուած, կը դրուի ձաւարեղէնի ու մսեղէնի քով, կը խառնուի խմորին, եւ այդ լայն կեանքը առանձին յօդուածի բան է։ Հոս կարեւորը աւելի նեղ է. ան հեղուկն է, թթու է, եւ եղանակը կառուցուած է հէնց այդ իրողութեան շուրջ։

Ձաւարն ու կանաչեղէնը

Ձաւարը մաքրուած եւ կոտրտուած ցորենն է՝ մանրեղէն կոպիտ, ամբողջ հատիկէն մանր, եւ հէնց ան է սպասին հետ ամէնէն շատ կապուող ձաւարեղէնը։ Կը կակուղնայ առանց լուծուելու, այնպէս որ ապուրը կը թանձրանայ, իսկ հատիկը կը մնայ զգալի։

Բայց միակը չէ։ Բրինձը լայն տարածում ունի ժամանակակից խոհանոցին մէջ եւ աւելի հարթ արդիւնք կու տայ, ամբողջ ցորենը աւելի ծամելի ապուր կ՚ընէ, իսկ գարին կը հանդիպի հոն՝ ուր գարին դաշտի բերք էր։ Ասոնցմէ որեւէ մէկը իբրեւ ճիշդ ձաւար ներկայացնելը պիտի նշանակէ նկարագրել տուն մը, ոչ թէ կերակուր մը։

Կանաչեղէնը աւելի կը տարբերի։ Համեմը, անանուխը՝ յաճախ չորցուած, մաղտանոսն ու սամիթը կը հանդիպին թէ՛ առանձին, թէ՛ միասին, եւ թէ որուն պիտի դիմէ խոհարարը՝ կախեալ է եղանակէն, շրջանէն եւ անկէ՝ թէ ի՛նչ կ՚աճի։ Սմիթսոնեանի հայկական ծրագիրը արձանագրած է որ ամէն շրջան ունի իր սիրելի վայրի բոյսերը, եւ ասիկա այն ապուրն է՝ որուն վրայ ատիկա կ՚երեւի։

Ինչպէս չկտրի

Սպասին մէջ հետաքրքրականը բաղադրիչ մը չէ, այլ խնդիր մը։ Կաթը անսովոր դիմացկուն է ջերմութեան հանդէպ. ի տարբերութիւն ձուին կամ միսին՝ անոր սպիտակուցները եփելու ատեն չեն մակարդիր։ Հարոլտ Մաքկիի քիմիայի նկարագրութիւնը կ՚աւելցնէ հոս կարեւոր բացառութիւնը. անոնք կը մակարդին երբ կաթը թթուած է։ Մածունը ըստ սահմանման թթու է, ուստի անոր տաքցումը կ՚ընէ ուղիղ այն՝ ինչ որ կաթին տաքցումը չ՚ըներ։

Ինքնիրեն ձգելու պարագային խառնուրդը կը բաժնուի մակարդի հատիկներու եւ նօսր հեղուկի։ Ատիկա տակաւին ուտելի է. ատիկա սպաս չէ։ Խոհարարները այս խնդիրին կը պատասխանեն կապող նիւթ աւելցնելով՝ ձու կամ դեղնուց, ալիւր, կամ հէնց ձաւարին արձակած օսլան, եւ կաթսան դանդաղ տաքցնելով՝ ամբողջ ընթացքին խառնելով, որպէսզի ոչ մէկ մասը միւսներէն առաջ իյնայ։

Բաղադրատոմսին հետ ընթացող խորհուրդ մը կայ՝ խառնել մէկ ուղղութեամբ։ Կ՚արժէ ճշգրիտ ըլլալ անոր կարգավիճակին մասին։ Քիմիան բացատրող աղբիւրները կը խօսին ջերմաստիճանի, թթուութեան, խառնումի եւ աւելցուող կապող նիւթերու մասին, եւ անոնցմէ ոչ մէկը դգալին ուղղութիւնը փոփոխական կը նկատէ։ Այն՝ ինչ այս խորհուրդը վստահօրէն կու տայ, հաւասարաչափ, անդադար խառնումն է, եւ ատիկա իսկապէս կարեւոր է։ Ասիկա խոհանոցային սովորոյթ է, ոչ թէ մեքանիզմ, եւ հոս կը կրկնուի իբրեւ սովորոյթ։

Սպաս եւ թանապուր

Կերակուրը ունի երկու անուն, եւ անոնք կու գան հակառակ կողմերէն։ Սպասը աւելի հինն ու աւելի տարօրինակն է։ Բառը փոխառութիւն է միջին իրանականէն, ուր նշանակած է ծառայութիւն, եւ գրաբարին մէջ անոր իմաստային շրջանակը ձգուած է ծառայութենէն՝ սեղանին դրուող ամանեղէնի ու սպասքի ճամբով, դէպի այն՝ ինչ որ կը մատուցուէր անոնցմով։ Գրաբարի ստանդարտ բառարանը, որ լոյս տեսած է Վենետիկ 1836 եւ 1837 թուականներուն, ապուրը կը թուարկէ անոր իմաստներուն մէջ։

Թանապուրը անոր քով թափանցիկ է՝ թան, այսինքն նօսրացուած մածուն, եւ ապուր. թանէ պատրաստուած ապուրը։ Նոյն բառարանը կ՚արձանագրէ հէնց թան բառին աւելի հին իմաստը՝ որ աւելի մօտ է արգանակին քան ըմպելիքին, եւ ատիկա կը յիշեցնէ որ այս բառապաշարը տեղափոխուած է։

Ներկայ գործածութեան մէջ երկու անունները ընդհանրապէս կը նշանակեն նոյն կերակուրը, եւ այս յօդուածն ալ զանոնք այդպէս կը գործածէ։ Թէ արդեօք անոնք երբեւէ նշանակած են տարբեր բաներ, կամ բաժնուած են ըստ շրջաններու, առկայ աղբիւրները չեն լուծեր։ Իսկ այն՝ ինչ բառերուն հնութիւնը չի հաստատեր, կերակուրին հնութիւնն է. անունը կրնայ դարերով աւելի հին ըլլալ քան այն բանը՝ որուն ետքը կցուած է, եւ ոչ մէկ վաւերագրական վկայութիւն այս կերակուրը գրաբարեան դարերուն մէջ կը տեղադրէ։

Տաք, պաղ եւ եղանակը

Սպասը սովորաբար կը նկարագրուի իբրեւ ձմեռնային ապուր՝ տաք մատուցուող, եւ ամառնային ապուր՝ պաղ, եւ ժամանակակից շատ նկարագրութիւններու մէջ ընտրութիւնը այդպէս կը ներկայացուի։ Աւելի ճիշդ է կարդալ իբրեւ շրջանակ, ոչ թէ կանոն. նոյն պատրաստումը կ՚աշխատի երկու ջերմաստիճաններուն ալ, եւ տուները իրարմէ կը տարբերին։

Պաղ տարբերակը աւելի պարզն է, քանի որ երբեք չտաքցուող ապուրը չի կրնար կտրիլ։ Այն՝ որ տաք տարբերակը կը պահանջէ կապող նիւթին, դանդաղ տաքցումին ու անդադար խառնումին ամբողջ գործը եւ այնուամենայնիւ կը պատրաստուի, բաւական ճշգրիտ չափանիշ է թէ ձմեռը ան որքան կ՚ուզուի։

Երկու պարագային ալ կ՚ուտուի հացի հետ։ Լաւաշը՝ պատռտուած ամանին մէջ, սովորական ընկերակիցն է, եւ պաղ տարբերակին մէջ, ուր ապուրը նօսր է ու սուր, հէնց ան է որ կերակուրը կշտացնող կը դարձնէ։

Ամէնօրեայ խոհանոց

Այս բաժինին միւս բոլոր կերակուրները այս կամ այն կերպով առիթ են։ Հարիսան կ՚եփի մեծ կաթսաներով՝ յիշատակի համար, ղափաման կու գայ սեղան տօնին, խորովածը մարդիկը կը հաւաքէ կրակին շուրջ։ Սպասը առիթ չէ։ Ան այն է՝ որ կը պատրաստուի սովորական իրիկուն մը՝ տան մէջ արդէն եղածէն։

Սմիթսոնեանի հայկական ծրագիրը 2018 թուականին տարբերութիւնը դրած է պարզ. տօնական սեղանին ցանկը ամէնօրեայ ուտելիքէն կը տարբերի բաղադրիչներով, պատրաստութեան եղանակներով եւ մատուցելու վարուելակերպով։ Սպասը կանգնած է այդ գիծին ամէնօրեայ կողմը, եւ այս բաժինին մէջ առաջին յօդուածն է որ այդպէս է։

Հէնց ատոր համար ալ ան խնայող է այն կերպով՝ ինչպէս տօնական կերակուրները չեն։ Մածունը տան մէջ կը պատրաստուի այն կաթէն՝ որ այլապէս պիտի փճանար, ձաւարը մառանի պաշար է, իսկ կանաչեղէնը կ՚աճեցուի, կը հաւաքուի կամ կը չորցուի։ Ան կը հաւաքուի անկէ՝ ինչ որ տունը արդէն կը պահէ, ոչ թէ կը գնուի յատուկ անոր համար։

Աւելի լայն ընտանիք

Ձաւարէ եւ կանաչեղէնէ ապուրները, ինչպէս նաեւ թթուած կամ չորցուած կաթնեղէնի գործածութիւնը խոհանոցին մէջ, միայն Հայաստանի բնորոշ չեն։ Պերթ Ֆրակների իրանական խոհարարութեան ակնարկը Encyclopædia Iranica-ի համար կը նկարագրէ ձաւարեղէնէ, բանջարեղէնէ եւ կանաչեղէնէ շիլայանման ապուրները՝ աշ ընտանիքը, իբրեւ քաղաքային սովորական ուտելիք տասնչորսերորդ եւ տասնհինգերորդ դարերուն, եւ կը նշէ կաթնեղէնի, օրինակ քաշքի, աւելի լայն գործածութիւնը զանոնք համեմելու համար։

Նոյն ակնարկը մածունի, չորցուած մածունի եւ ճերմակ պանիրի պատրաստումը կը դիտէ իբրեւ գործելակերպ՝ որ լայնօրէն եւ կանուխ տարածուած է Իրանական բարձրաւանդակին եւ Կեդրոնական Ասիոյ մէջ։ Ուստի թթուած կաթնեղէնով ապուրները կան լայն տարածաշրջանի մը մէջ՝ բազմաթիւ անուններով, իրարու հետ կապուած եղանակով, ոչ թէ մէկը միւսէն սերած։

Ասկէ ոչինչ կը նուազեցնէ հայկական կերակուրը։ Սպասը ունի իր անունները, իր բնորոշ ձաւարը, իր կանաչեղէնը եւ իր տեղը օրուան մէջ, եւ հէնց ատոնք կը նկարագրէ այս յօդուածը։ Թէ որ խոհանոցը առաջինը թթուած կաթէ ապուր շինած է, հարց մըն է՝ որուն վկայութիւնը չի կրնար պատասխանել, եւ որ չ՚արժեր տալ։

Կարեւոր թուականներ

  1. 1836–1837

    Վենետիկ լոյս կը տեսնէ Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի-ն՝ գրաբարի ստանդարտ բառարանը. սպաս բառին իմաստներուն մէջ կը թուարկուի ապուրը։

Ինչո՞ւ սպասը կարեւոր է

Սպասը այս բաժինին առաջին կերակուրն է՝ որ ոչ ոք սեղանին կը դնէ որեւէ բան նշելու համար, եւ հէնց ատիկա է անոր արժէքը հոս։ Խոհանոց մը՝ որ նկարագրուած է միայն իր տօնական ուտելիքով, նկարագրուած է իր բացառութիւններով, իսկ այն սովորական խոհանոցը՝ որ մարդոց մեծ մասը կ՚ուտէ ժամանակին մեծ մասը, կը մնայ չարձանագրուած։

Ասիկա նաեւ այս բաժինին ամէնէն պարզ օրինակն է այն կերակուրին՝ որ կառուցուած է եղանակի, ոչ թէ բաղադրիչներու ցանկի շուրջ։ Պատրաստութեան ամբողջ ձեւը՝ կապող նիւթը, դանդաղ ջերմութիւնը, չընդհատուող խառնումը, կայ մէկ խնդիր լուծելու համար, եւ այդ խնդիրը հասկնալը կերակուրը կը բացատրէ աւելի լիարժէք քան որեւէ բաղադրատոմս։

Հետաքրքրական իրողութիւններ

  • 01Սպասին մէջ արգանակ չկայ. ապուրին հեղուկ մարմինը ջուրով նօսրացուած թթուած կաթն է։
  • 02Կաթին սպիտակուցները անսովոր դիմացկուն են ջերմութեան հանդէպ եւ եփելու ատեն չեն մակարդիր, բայց կը մակարդին երբ կաթը թթուած է. հէնց ատոր համար մածունը կրակին վրայ զգոյշ վարուելու բան է։
  • 03Սպաս բառը միջին իրանական փոխառութիւն է՝ ծառայութիւն նշանակութեամբ, եւ մինչեւ այս ապուրը նշանակելը անցած է սեղանին դրուողին իմաստին ճամբով։
  • 04Թանապուրը թափանցիկ բարդութիւն է՝ թան, այսինքն նօսրացուած մածուն, գումարած ապուր։
  • 05Մէկ ուղղութեամբ խառնելու ծանօթ ցուցումը խոհանոցային սովորոյթ է. քիմիան բացատրող աղբիւրները կը խօսին ջերմաստիճանի, թթուութեան, խառնումի եւ կապող նիւթերու, ոչ թէ ուղղութեան մասին։

Աղբիւրներ

  • G. Awetikʻean, X. Siwrmēlean and M. Awgerean. Nor baṛgirkʻ haykazean lezui (New Dictionary of the Armenian Language)Mkhitarist Congregation, San Lazzaro, Venice, 1836–1837 · NorBagirkHaykazeanLezui1836The standard dictionary of Classical Armenian, compiled from the classical corpus. Cited for the sense-range of the word spas — service, the vessels set out for a meal, and soup — and for the older sense of tan closer to broth than to a drink. It records what the words meant, not when the dish was first made, and the article is careful to keep those apart.
  • Harold McGee. On Food and Cooking: The Science and Lore of the KitchenScribner, revised and updated edition, 2004 ISBN 9780684800011The source for the whole of the curdling section: milk proteins are unusually heat-tolerant and do not set when cooked, but they do coagulate once the milk has turned acidic. That exception is the entire technical problem of heating matsun, and it is also what licenses the article to describe stirring direction as custom rather than mechanism.
  • Bert G. Fragner. ĀŠPAZĪEncyclopædia Iranica, 1987 Այցելել աղբիւրինCited for the regional context and for nothing else: porridge-like soups of cereals, vegetables and herbs as ordinary town food by the fourteenth and fifteenth centuries, the use of milk products such as kashk in flavouring them, and the wide early spread of yogurt-making. Deliberately a source from outside Armenian scholarship, so that the shared-family point is not made by an interested party.
  • Armenia: Creating Home — FoodwaysSmithsonian Folklife Festival, Center for Folklife and Cultural Heritage, 2018 Այցելել աղբիւրինTwo claims rest on it: that the menu of a feast differs from daily meals in ingredients, techniques and serving etiquette — the distinction the article is built on — and that each region has its own favoured wild plants, which is why the herbs are described as varying rather than fixed.
  • Sonia Uvezian. The Cuisine of ArmeniaSiamanto Press ISBN 9780970971678The standard English-language account of the Armenian repertoire, cited here for the ordinary range of the dish — the grains and herbs that recur — rather than for any historical claim.
Հայկական խոհանոցԾիսական կերակուրներ

Հարիսա

Ցորեն եւ միս՝ որոնք ժամերով կը խառնուին մինչեւ մէկ նիւթ դառնան. կերակուր մը՝ արձանագրուած Պաղտատի տասներորդ դարու խոհարարական ժողովածուի մը մէջ, եւ որուն շուրջ ամէն Սեպտեմբեր կը յիշատակուի Մուսա լերան դիմադրութիւնը։

6 վայրկեան ընթերցումԿարդալ յօդուածը
Հայկական խոհանոցՀաց

Լաւաշ

Բարակ հացը՝ որ կը թխուի կաւէ թոնիրի պատին. ԵՈՒՆԵՍՔՕ զայն իր ցանկին մէջ ընդգրկեց 2014 թուականին՝ պատրաստութեան, բաժնեկցութեան եւ հայկական կենցաղի մէջ ունեցած տեղին համար, իսկ 2016-ին՝ նոյն անունով, բայց հինգ ուրիշ երկրի համար։

6 վայրկեան ընթերցումԿարդալ յօդուածը
Հայկական խոհանոցՀիմնական կերակուրներ

Տոլմա

Որթատունկի տերեւներ եւ պարպուած բանջարեղէն՝ լեցուած բրինձով, կանաչեղէնով եւ յաճախ միսով. կերակուր մը՝ որ կը պատրաստուի ամբողջ տարածաշրջանին մէջ եւ ամէնէն պարզ օրինակներէն է թէ ինչո՛ւ այս բաժինը կերակուրները մէկ տիրոջ չի վերագրեր։

6 վայրկեան ընթերցումԿարդալ յօդուածը